Welkom op de website van Eduardus Leeuwenhoofd

Een man en zijn traan

De boodschap van het eind bezorgt een hevige wrevel
Droefheid onderdrukken is je eerste maatregel
Door verdringen van emoties is de notie bezegeld
Ik stroom nimmer door de stille gevel

Maar in mijn zilte nevel, prevel je even haar naam
Je wil er liever niet bij stil staan
En toch die gevoelens die je moet laten gaan
De strijd tussen een man en zijn traan

Je doet het even rustig aan, met je blik op oneindig
Laat me even vloeien, eigenlijk nog te weinig
Schier onvermijdelijk voer je de strijd venijnig
Ontkenning die je feitelijk pijnigt

Eindelijk bevrijd vorm ik langzaam een baan
Er is niets in je lichaam dat het nog kan tegengaan
Je staat voor de spiegel, kijkt me melancholisch aan
De vrede van een man met zijn traan