Welkom op de website van Eduardus Leeuwenhoofd

Mooier dan destijds

Door nieuwe ogen wordt de wereld wijds:
halve deur, een kleine porseleinen
pot laat mijn volwassen blik verdwijnen.
Verrijkt, oogt het mij mooier dan destijds.

Alle hoge kunst, cultuur ten spijt,
spiek ik via hem achter gordijnen.
Zijn spel van hem, ‘t-genot gelijk de mijne,
tot hij het ook kan lenen mettertijd

Zoals ook hij het best van mij mocht lenen
en tot in het hiernamaals bij zich hield
om zijn zijn te smeden tot een hele.

Zijn wij door wat we leenden als twee delen,
door heden en verleden steeds bezield
met alle generaties in de genen?